Ne yigitler geldi yurdumun her bir tarafindan
Vatan ugruna kaç Mehmedim vazgeçti vatanindan
Çanakkale, öyle hazin hazin akma Ege' ye
Adin Conkbayirina yazilacak Mehmedimin sehit kanindan
" Çanakkale Geçilmez "
Kaç anne evladini son kez öpüp kokladi
Kaç taze gelin kinasi kurumadan esini yolladi
Çanakkale öyle boynu bükük durma
Kaç Mehmedim canini bu topraga adadi
Sahadet kelimeleriyle doldu tim siperler
Bayragi ugruna sahadete kostular birer birer
Her biri kahramandi, rütbeleri ise sanli bir er !
Bayragim dalgansin Mehmedime bu sevinç yeter
Havada kursun sesleri, barut kokusu
Sanki her adim kör mevzi ve kanli pusu,
Peygamber çagirirken Cennete
Mehmedim' de kalir mi ölüm korkusu
Mehmedimin dilinde dua elinde kirma bir tüfek
Düsman dökülmeden bitmeyecek Sanli cenk!
Sahadetinde gögsüne takilacak yaldizli çelenk
Aglama Mehmedim
Kaninla sulanan bu toprakta
Elbet bir gün çiçekler açacak renk renk
Ne büyük kahramanlik ne bu Yüce Sahadet
Günesle kaç kez zafere uyandi bu Millet
Hangi millete görülmüs ölümüne cesaret
Aglama Çanakkale aglama
Mehmedim bak görüyor musun ?
En gökte benim bayragim dalgalan
Çanakkale Geçilmez diye tarihi kaninla yazan
Iki yüz elli bin Mehmedimdir Cennette yatan
Aglama anam, bayragim en nazli göklerde
Sil gözyasini bacim, Mehmedin gülümsüyor sana Cennette
Böyle Mehmet' ler yasadikça canim memleketimde
Çanakkale' ler Geçilmez ve Bayrak Gökten Inmez.